mgr Weronika Tylutki

Wykształcenie

Jestem absolwentką psychologii na Uniwersytecie Andrzeja Frycza Modrzewskiego w Krakowie. Ukończyłam również studia podyplomowe z zakresu psychodietetyki na Uniwersytecie SWPS.
Obecnie jestem w trakcie całościowego szkolenia z zakresu psychoterapii poznawczo-behawioralnej (CBT) w Centrum CBT EDU w Krakowie.

Doświadczenie

Doświadczenie zawodowe i praktyczne zdobywałam w różnych obszarach pracy psychologicznej. Odbywałam praktyki w Zakładzie Karnym w Rzeszowie, gdzie poznałam specyfikę pracy psychologa w środowisku penitencjarnym oraz miałam możliwość obserwowania pracy z osobami znajdującymi się w trudnej sytuacji życiowej.
Swoje doświadczenie rozwijałam również podczas stażu w Narodowym Instytucie Onkologii im. Marii Skłodowskiej-Curie – Państwowym Instytucie Badawczym Oddziale w Krakowie. Pozwoliło mi to lepiej poznać specyfikę wsparcia psychologicznego osób doświadczających choroby onkologicznej oraz ich bliskich.
Obecnie szczególnie rozwijam swoje kompetencje w obszarze pracy z młodzieżą i osobami dorosłymi doświadczającymi trudności emocjonalnych, obniżonego poczucia własnej wartości, perfekcjonizmu, stresu oraz trudności w relacji z jedzeniem i własnym ciałem. Szczególnym obszarem moich zainteresowań są zaburzenia odżywiania, jedzenie emocjonalne, obraz ciała oraz zależności między emocjami a zachowaniami związanymi z jedzeniem.

Z kim pracuję

Wspieram młodzież oraz osoby dorosłe, które doświadczają trudności w obszarze emocji, samooceny, relacji z jedzeniem i własnym ciałem. Pracuję m.in. z osobami, które:
mają trudną relację z jedzeniem lub doświadczają jedzenia emocjonalnego,
zmagają się z niskim poczuciem własnej wartości,
nadmiernie krytykują swój wygląd lub mają trudności z akceptacją własnego ciała,
doświadczają perfekcjonizmu i nadmiernych wymagań wobec siebie,
mają trudności w rozpoznawaniu i regulowaniu emocji,
doświadczają stresu, przeciążenia lub kryzysu,
zmagają się z trudnościami w okresie dorastania i zmianami związanymi z tym etapem życia.

O mnie

W pracy najważniejsza jest dla mnie relacja oparta na zaufaniu, uważności i poczuciu bezpieczeństwa. Zależy mi na tym, aby osoba, z którą pracuję, mogła czuć się wysłuchana, zrozumiana i traktowana bez oceniania.
Wierzę, że ważnym elementem pomocy jest wspólne przyglądanie się temu, co stoi za doświadczanymi trudnościami, oraz szukanie rozwiązań, które będą możliwe do zastosowania w codziennym życiu.